Habituatieproject: Voorlopige Resultaten

Deze juni markeert het einde van het Habituatieproject bij BabyLab Amsterdam, en we zijn verheugd te delen dat in totaal 51 baby’s deelnamen aan het onderzoek — een geweldige prestatie!

Namens het hele team willen we iedereen hartelijk bedanken voor de steun en deelname aan ons onderzoek.

We wilden graag delen wat we hebben gevonden uit een voorlopige analyse van een deel van de data. Let op: dit is een vroege blik op de gegevens — de volledige dataset zal verder worden geanalyseerd en gebruikt voor toekomstige academische publicaties.

WAT WAS ONS ONDERZOEK?

In dit project bestudeerden we habituatie bij baby’s — hoe baby’s geleidelijk hun interesse verliezen in herhaalde beelden of geluiden — en welke factoren dit leerproces beïnvloeden. Habituatie is essentieel om vroege aandacht, geheugen en cognitieve ontwikkeling te begrijpen, vooral omdat baby’s zich nog niet direct kunnen uiten.

Onderzoekers gebruiken habituatie vaak om te testen of baby’s verschillen kunnen opmerken tussen stimuli, zoals geluiden of gezichten. Niet alle baby’s reageren echter op dezelfde manier, wat verder onderzoek noodzakelijk maakt.

In ons onderzoek onderzochten we hoe temperament en stimuluscomplexiteit verschillen in habituatie kunnen verklaren, evenals het gebruik van pupilgrootte als een aanvullende maat voor habituatie.

Temperament is de natuurlijke manier van een baby om zich te gedragen en te reageren op dingen — zoals hoe actief ze zijn, hoe snel ze van streek raken of hoe ze reageren op nieuwe mensen — en werd gemeten met de vragenlijst die u heeft ingevuld.

Stimuluscomplexiteit werd onderzocht met behulp van kleurrijke, bewegende (complexe) versus zwart-witte, stilstaande (eenvoudige) beelden en het volgen van hoe lang baby’s hiernaar keken.

Naast het volgen van waar baby’s naar keken, maten we ook de pupilgrootte, wat mentale inspanning of interesse kan weerspiegelen.

VOORLOPIGE RESULTATEN

Habituatie
Gemiddeld genomen vertoonden baby’s habituatie aan de stimuli, zoals verwacht. Dit betekent dat ze bij herhaalde blootstelling de bekende stimuli sneller konden verwerken en er minder lang naar keken. Toen nieuwe stimuli werden geïntroduceerd, toonden de baby’s hernieuwde interesse door langer naar de onbekende beelden te kijken. Dit reactiepatroon suggereert dat baby’s actief leren van en reageren op hun omgeving.

Stimuluscomplexiteit
Er waren geen grote verschillen in hoe snel baby’s hun interesse verloren (habitueerden) bij eenvoudige versus complexe beelden. Verrassend genoeg keken sommige baby’s langer naar de eenvoudige beelden, wat suggereert dat deze misschien meer hun aandacht vasthielden dan verwacht!

Temperament
Hoewel we enkele patronen zagen (bijvoorbeeld, baby’s die gevoeliger zijn vertoonden snellere habituatie), waren de bevindingen niet sterk genoeg om definitieve conclusies te trekken.

Pupilgrootte
Hoewel baby’s na verloop van tijd minder keken (een teken van leren), werden hun pupillen niet consequent kleiner — soms werden ze zelfs groter. Dit suggereert dat pupilgrootte mogelijk meer complexe reacties weerspiegelt dan we hadden verwacht, en verder onderzocht moet worden.

Wat is Habituatie?

In een recent BabyLab Amsterdam Project onderzochten we habituatie bij baby’s en welke factoren dit leerproces kunnen beïnvloeden.

Maar wat is habituatie, en waarom is het belangrijk?

Beeldbron: https://firstchanceforchildren.org/

Habituatie bij baby’s is een belangrijk leerproces waarbij baby’s geleidelijk minder interesse tonen in iets wat ze eerder hebben gezien of gehoord.

Het is alsof je baby zich gaat vervelen met een speeltje nadat hij er een tijdje mee heeft gespeeld.

Het bestuderen van habituatie bij baby’s is belangrijk omdat het inzicht geeft in hoe vroege leerprocessen, geheugen en aandacht zich ontwikkelen. Door onderzoek kunnen we beter begrijpen hoe baby’s leren en hoe we hun cognitieve en sensorische ontwikkeling kunnen ondersteunen.

Bovendien, omdat baby’s nog niet met ons kunnen communiceren, gebruiken veel studies habituatie in hun onderzoeksopzet als een manier om te beoordelen of het kind onderscheid kan maken tussen prikkels. Dankzij dit soort onderzoek hebben wetenschappers ontdekt dat baby’s verschillen kunnen herkennen tussen muziekfragmenten, gezichten kunnen onderscheiden op jonge leeftijd, en hun geheugenprestaties kunnen laten zien via taken. Een grote uitdaging binnen dit onderzoeksmodel is echter dat niet alle baby’s op dezelfde manier reageren of wennen, wat het belang van verder onderzoek naar dit concept onderstreept.

Lees meer over ons onderzoek naar habituatie op de pagina Projecten!

Oproep tot bijdrage aan het Infant Habituation Review

Het gewenningsparadigma is een van de meest voorkomende methoden om de cognitie van zuigelingen te bestuderen. Toch kan het lastig zijn om de keuze voor passende experimentele ontwerpparameters te rechtvaardigen op basis van eerdere studies, en deze keuzes hebben vaak onbekende gevolgen voor de primaire uitkomsten van interesse. Ons doel is om een grootschalige collaboratieve systematische review en meta-analyse uit te voeren, waarin we de experimentele ontwerpen en rapportagepraktijken van de afgelopen 20 jaar van het gewenningsparadigma beschrijven en de impact wegen van potentieel willekeurige methodologische ontwerpkeuzes op de kracht van het noviteitseffect. Het Stage 1 Registered Report voor deze review heeft zojuist in principe acceptatie ontvangen voor de special issue over Open Science en Metascience in Developmental Psychology van het tijdschrift Infant and Child Development. We lanceren de datacollectie deze lente en verwelkomen nieuwe bijdragers om zich bij ons gegevensextractieteam aan te sluiten!

Tot dusver hebben we de literatuur gescreend op geschikte papers, een coderingsschema ontwikkeld en een crowd-sourced workflow opgebouwd voor het coderen van de papers. We nodigen bijdragers uit en bieden auteurschap aan voor: 1) individuele bijdragers in ruil voor 25 bruikbare papers (+ wat training), en 2) bijdragen van laboratoria in ruil voor 50 bruikbare papers (+ wat training per deelnemend lab-lid). We hopen verder mogelijkheden te creëren voor studentenprojecten en deelnemende laboratoria om aanvullende onderzoeksvragen te onderzoeken met behulp van (een deel van) onze dataset. In latere stadia van het project zijn bijdragen ook welkom op andere projectniveaus (bijv. schrijven, analyses, etc.). Voor meer informatie en updates over de status kunt u zich aanmelden voor onze mailinglijst en onze Slack-groep. U kunt voor verdere vragen over dit project contact opnemen met Martina Zaharieva (m.zaharieva@uva.nl) en Simon Kucharský (s.kucharsky@uva.nl), Universiteit van Amsterdam.

Babylab doet mee aan replicatie onderzoek

Het Babylab Amsterdam heeft betrouwbare wetenschap hoog in het vaandel staan en levert daarom een bijdrage aan replicatie onderzoek. We nemen onder andere deel aan NWO onderzoek over de bouwstenen van cognitie: https://www.nwo.nl/actueel/nieuws/2018/12/replicatiestudies-tweede-ronde-weer-belangrijk-onderzoek-opnieuw-doen.html